2443 : สมเด็จพระวันรัต (จ่าย ปุณฺณทตฺโต)

2471 : สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก (ปลด กิตฺติโสภโณ)

พระนามเดิมว่าปลด เกตุทัต ประสูติเมื่อวันจันทร์ที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2432 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรขุนพิษณุโลกประชานาถ (ล้ำ เกตุทัต) กับนางปลั่ง เกตุทัต พ.ศ. 2443 พระชันษาได้ 12 ปี ทรงบรรพชาเป็นสามเณร ณ วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้ย้ายมาอยู่ที่วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม และศึกษาพระปริยัติธรรมจนสอบได้ประโยค 9 ขณะเป็นสามเณรเมื่อพระชันษาได้ 20 ปี ได้รับพระราชทานพระมหากรุณาธิคุณเข้ารับการอุปสมบทเป็นนาคหลวงสายเปรียญธรรม ณ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม เมื่อปี พ.ศ. 2452 โดยมีสมเด็จพระวันรัต (ฑิตอุทโย) วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ เป็นพระอุปัชฌาย์ พระธรรมวโรดม (จ่าย ปุณฺณทตฺโต– ต่อมาเป็นสมเด็จพระวันรัต เจ้าอาวาสรูปแรกของวัดเบญจมบพิตร) เป็นพระกรรมวาจาจารย์หลังจากนั้น พระมหาปลดได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เรื่อยมาตามลำดับจนได้เป็นพระเทพมุนีในปี พ.ศ. 2469
เมื่อสมเด็จพระวันรัต (จ่าย ปุณฺณทตฺโต) มรณภาพในปี พ.ศ. 2471 พระเทพมุนี (ปลด) จึงได้เป็นเจ้าอาวาสวัดเบญจมบพิตรฯ สืบต่อมา และได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เลื่อนขึ้นอีกจนได้เป็นสมเด็จพระวันรัตในปี พ.ศ. 2490 รวมถึงเป็นกรรมการมหาเถรสมาคม สังฆนายก และเป็นผู้บัญชาการคณะสงฆ์แทนสมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณวงศ์ รักษาการในตำแหน่งสมเด็จพระสังฆราช
พ.ศ. 2503 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการสถาปนาสมเด็จพระวันรัต (ปลด) เป็นสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก ทรงเป็นสมเด็จพระสังฆราชพระองค์ที่ 14 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2505 สิริพระชันษาได้ 73 ปี

2490 : สมเด็จพระพุทธชินวงศ์ (สุวรรณ สุวณฺณโชโต)

2538 : พระพรหมจริยาจารย์ (สมุทรชตวณฺโณ)

2550 : พระพุทธวรญาณ (ทอง สุวณฺณสาโร)